Tayland’ın Ankara Büyükelçiliği Türkiye’nin tek vize temsilciliği ve 31 Ağustos kuralını hiç duyurmadı. Sitesindeki DTV sayfası 16 Temmuz 2024 tarihli ve şubat ayının arşiv kopyasıyla kelimesi kelimesine aynı. Kural yalnızca e-Visa formunda duruyor. Siteyi 4 Eylül’de açtık; bunun bir Türkiye vatandaşı ve ikamet izni olan bir yabancı için ne anlama geldiğini adım adım anlatıyoruz.
Ne değişti
| 31 Ağustos’tan önce | 31 Ağustos’tan itibaren |
|---|---|
| başvuru sahibinin bulunduğu yeri gösteren belge | başvuru yapılan ülkede daimi ikamet belgesi |
| adli sicil kaydı istenmiyor | vatandaşı olunan ya da başvuru yapılan ülkenin adli sicil kaydı |
| resident permit için gelen ek belge talebi “vizesiz buradayım” denerek kapanıyordu | yalnızca vatandaşlar ve daimi ikamet sahipleri; temsilciliğin kimi daimi ikamet sahibi saydığı duyurulmadı |
Değişmeyenler: 400 $ harç, temsilciliğin sitesine göre 5–10 iş günlük süre ve maddi durum – 500.000 baht. Ankara’nın DTV için kendi şartları yok, sayfada yalnızca Tayland Dışişleri Bakanlığının 2024 tarihli infografiği duruyor.
Tüm Türkiye için tek temsilcilik
İstanbul’da vize temsilciliği yok: Türkiye’nin her yerinden e-Visa başvurusu Ankara’ya gidiyor, İstanbul’daki fahri konsolosluk DTV işlemi yapmıyor. Ankara’ya gitmeye gerek yok, sürecin tamamı online. Temsilciliğin yetki bölgesi beş ülke: Türkiye, Gürcistan, Azerbaycan, Kuzey Makedonya ve Türkmenistan. Büyükelçiliğin sitesi yalnızca İngilizce ve Tayca.
Türk bloglarından biri daha martta Vietnam, Malezya, Laos ya da Endonezya’dan başvurmayı öneriyordu. 31 Ağustos’tan itibaren bu yol kapalı: Türkiye vatandaşı yalnızca Ankara üzerinden ve yalnızca Türkiye’deyken başvuruyor.
Vatandaş ve ikamet: iki ayrı konuşma
Türkiye vatandaşı Türkiye’den pasaportuyla başvuruyor. Başvuru hakkı tartışmalı değil, sorular yalnızca adli sicil kaydıyla ilgili.
İkamet izni olan yabancı. Türkiye’de “daimi ikamet” diye bir statü yok. Kısa dönem ikamet izni var – en fazla iki yıl, Türkiye’ye taşınan yabancıların çoğu bununla yaşıyor. Uzun dönem ikamet izni var – süresiz, sekiz yıllık kesintisiz ikametten sonra. Bir de Turkuaz Kart.
Form permanent residence soruyor. Ankara bunu Londra ve Prag gibi harfi harfine okursa yalnızca vatandaşlar, uzun dönem ikamet izni ve Turkuaz Kart sahipleri geçiyor. Frankfurt ve Viyana gibi okursa – orada geçerli bir ikamet izni ve adres kaydı yetiyor – e-Devlet’ten alınan yerleşim yeri belgesiyle sıradan ikamet de geçiyor. Temsilcilik hangi yorumu seçtiğini duyurmadı.
“Bir yıllık Türk ikamet iznim var. 31 Ağustos’tan sonra Türkiye’den ikametle başvuran oldu mu?” – başvuru sahiplerinin sohbet grubu, 2 Eylül 2026.
Cevap kimsede yok. Sohbet gruplarında kira sözleşmesine dayalı kısa dönem ikamet şimdiden “Ankara’nın anahtarı” diye konuşuluyor; ilk karar çıkmadan buna plan kurmak erken.
Adli sicil kaydı ve apostilsiz zincir
Temsilciliğin sitesi belgeden söz etmiyor, form istiyor. Belgenin ne kadar yeni olması gerektiğini Ankara söylemedi, biz genel süreyi tutuyoruz: üç aydan eski olmayacak.
- 1.e-Devlet’ten adli sicil kaydı: anında, ücretsiz, barkodlu. Ama yalnızca Türkçe.
- 2.İngilizcesini yalnızca yurt dışındaki Türk konsoloslukları veriyor: yurt dışındaki vatandaşlara ve Türkiye’den çıkmış yabancılara.
- 3.Apostil işe yaramıyor: Lahey Sözleşmesi Tayland için ancak 28 Şubat 2027’de yürürlüğe giriyor.
- 4.Ankara’nın Haziran 2026’da kendi anlattığı tasdik zinciri: İngilizceye noter onaylı tercüme, Valilik ya da Kaymakamlık, Dışişleri Bakanlığı, büyükelçilik. Her imza 15 $, nakit, bir-üç iş günü.
DTV için verilecek adli sicil kaydında bu zincirin gerekip gerekmediğini temsilcilik duyurmadı. Başka ek belge taleplerinde Ankara’nın “please legalise” isteği noter onaylı tercümeyle kapanıyordu, ama bu belge için böyle bir pratik yok. İkamet izni olan yabancı aynı belgeyi e-Devlet’ten alıyor, şifreyi ikamet kartıyla PTT’den elden veriyorlar; form vatandaşı olunan ülkenin belgesini de kabul ediyor.
Harç: 400 $, 10.000 baht değil
Türk internetinin tamamı “10.000 THB, yaklaşık 400 USD” yazıyor. İkisi de Ankara için yanlış. Temsilcilik, büyükelçiliğin resmî harç tablosuna göre 400 $ alıyor: Avrupa Merkez Bankasının 3 Eylül 2026 kuruyla yaklaşık 19.300 lira ya da 13.200 baht. 10.000 baht ise yaklaşık 14.650 lira. Aradaki fark neredeyse 4.700 lira ve bunu kimse söylemiyor. Karttan dolar olarak çekiliyor, iade edilmiyor.
Maddi durum: 500.000 bahttan az olmayacak, yaklaşık 732.000 lira – bir Türk blogunun martta hesapladığı 420.000–470.000 değil. 31 Ağustos’a kadar tutarı üç ay boyunca tutmayı istemeyen tek temsilcilik Ankara’ydı; Türk bankalarının kaşeli İngilizce hesap dökümleri geçiyordu. Biz yine de üç aylık hareketi gösteriyoruz.
Süreler: ne vardı, ne henüz yok
Temsilciliğin sitesine göre 5–10 iş günü. 31 Ağustos’a kadarki dosyalarda 4–15 gün; 2025’te bir Türkiye vatandaşı 35–37 gün beklemek zorunda kaldı ve askıda kalan başvurusunu İstanbul ofisine açılan bir telefon kurtardı. Türkiye’den yeni kurallara göre yapılmış tek bir DTV başvurusu yok, piyasa ilk kararları bekliyor.
31 Ağustos’tan önce yapılıp askıda kalan başvuruları Ankara tutarsız sonuçlandırdı: Gürcistan’dan ikamet izni olmadan yapılan iki başvuru ret aldı, aynı türden bir başvuru beş günde vize aldı, bir diğerine resident permit için ek belge talebi geldi. İki ailenin kararı bölündü: çocuklara vize, anneye ve üçüncü çocuğa ret – temsilciliğin tarihinde aile üyelerine verilen ilk retler. Ret metninde gerekçe yazmıyor. Ankara için “31 Ağustos’tan önce başvuruldu, demek ki eski kurallar geçerli” diye söz vermek mümkün değil.
Aile ve 15 Eylül
Eş ve 20 yaşın altındaki çocuklar, akrabalık belgesiyle. Forma göre adli sicil kaydı çocuk için de gerekiyor, temsilcilik yaş istisnası duyurmadı.
15 Eylül 2026’dan itibaren Türkiye vatandaşları için vizesiz giriş 60 günden 30 güne iniyor. Tayland’da aylarca damgayla yaşamış olanlar için otuz gün artık bir seçenek değil ve beş yıllık DTV tek sakin cevap hâline geliyor.
Şimdi ne yapmalı
Türkiye vatandaşına: e-Devlet’ten adli sicil kaydını alıp noter onaylı tercümesini yaptırmak, Valilik ve Dışişleri üzerinden giden zinciri olası bir ek belge talebi için yedekte tutmak; hesap dökümlerini İngilizce toplamak, harç için 19.300 lira ayırmak ve karar çıkana kadar Türkiye’de kalmak. Uzun dönem ikamet izni ya da Turkuaz Kart sahipleri için de aynısı geçerli. Kısa dönem ikamet sahipleri: ya ilk kararı beklemek ya da Preflight Check (uçuş öncesi kontrol) ile başlamak – bu, dosyanın forma nerede takılacağını harcı ödemeden önce gösterir. Ayrıntılar ve açık sorular temsilciliğin sayfasında, tüm konsoloslukların durumu ise panoda.
İkamet statünüzün geçip geçmediği ya da belgeleri toplamaya nereden başlayacağınız belli değilse Mira’ya yazın: vatandaşlık ve statüyü kontrol eder, hangi konsolosluğun sizinki olduğunu söyler ve hazırlık sırasını gönderir. Kendi topladığınız dosyayı Preflight Check’e verebilirsiniz – 300 $, iki iş günü içinde yazılı rapor; vizeye kadar tam eşlik ise Solo Route ve Family Route tarifelerinde.