DTV için para: konsolosluk gerçekte neye bakıyor

Efsane: DTV için hesapta 500.000 baht göstermek yeter. Gerçekte konsolosluk hesap dökümünü bir hikâye gibi okuyor – para hesapta ne kadar kaldı, nereden geliyor, gelir formla tutuyor mu. Finansal bölümün ve sık yapılan hataların incelemesi.

DTV ile ilgili sık sorulan soru hep aynı: “500 bin bahtım var – yeter mi?” 31 Ağustos 2026’dan beri bu sorunun cevabının yarısı ilk kez kesin: paraya dair şart formun kendisinde yazılı, bütün konsolosluklar için aynı. Ama diğer yarısı yerli yerinde duruyor: konsolosluk hâlâ yalnızca bakiyeye değil, o paranın nasıl yaşadığına bakıyor. Formdaki formülü, konsolosluğun hesap dökümünde ne okuduğunu ve başvuru sahiplerinin en sık nerede takıldığını inceliyoruz.

Formdaki formül: üç ay minimum bakiye

31 Ağustos’tan beri şart merkezî e-Visa formunda duruyor ve şöyle: herhangi bir bankadan alınmış, son üç aya ait, minimum bakiyesi 500.000 baht olan hesap dökümleri (yaklaşık 15.000 $). Üç ayrıntı, her biri önemli:

Minimum, ortalama değil. Üç ay boyunca hesap bir gün bile 500.000 bahtın altına indiyse şart resmen yerine gelmemiş olur. Sonradan yatırılan para düşüşü telafi etmiyor – başvuru penceresini baştan saymak gerekir.
Aile üyeleri dahil herkes için. Aile başvurusunda eşin ve her çocuğun kendi 500.000 bahtı olmalı; bir temsilcilik bunu açıkça doğruladı: “kişi başı 500.000”.
Sponsor mektubu – formun içinde duran resmî bir alternatif, ana başvuru sahibi için de. Konsoloslukların bunu pratikte nasıl okuyacağını eylül ayının kararları gösterecek.

Yeni şartların kelimesi kelimesine incelemesi ayrı bir yazıda (İngilizce).

Konsolosluk hesap dökümünde neye bakıyor

Yalnızca bakiyeye değil, geçmişe de. Basitten asıl önemliye üç katman:

1.Bekletme. Tutarın hesapta üç ay yaşaması gerekiyor – eşiğin altına hiç inmeden. Eskiden bu “genelde üç ay” diye bir teamüldü, şimdi formda bir satır. Başvurudan bir gün önce yatırılan para hesap dökümünde apaçık görünüyor.
2.Kaynak. Son bir yılın ana eğilimi: konsolosluklar paranın nereden geldiğine bakıyor. İşverenden ya da müşterilerden gelen düzenli ödemeler bir hikâye anlatır; kendi hesabınızdan kendi hesabınıza yapılan tek seferlik havale hiçbir şey anlatmaz.
3.Tutarlılık. Hesap dökümündeki gelir, beyan ettiğiniz iş durumuyla örtüşmeli. Formda freelance tasarımcı yazıyorsa ve dökümde şahıslardan gelen açıklamasız havaleler görünüyorsa konsolosluğun soruları başlar. En iyi ihtimalle ek belge talebi gelir.

En sık nerede takılıyorlar

Bir günlük düşüş. “Vize” hesabından büyük bir ödeme yaptınız, bakiye 500.000 bahtın altına daldı – ve üç ay baştan sayılıyor. Minimum bakiye kısa düşüşleri bile affetmiyor.
Gelirin bir kısmı belgelerin dışında. “İyi kazanıyorum ama kâğıt üstünde hepsi görünmüyor” – deneyimimizde sık rastlanan bir durum. Çözülebilir: gerçek geliri görünür kılmak neredeyse her zaman mümkün, yeter ki kanıtları başvurudan bir hafta önce değil, önceden hazırlayın.
Güçlü döküm, ama yanlış hesaptan. Para eşinizin hesabında, ikinci bir hesapta ya da başka bir para biriminde duruyor – dosyaya ise hareketi olmayan hesap giriyor. Aile için bu artık kritik: tutar başvurudaki herkesin kendi hesabında olmalı – ya da sponsor mektubu gerekir.
Belgeler birbiriyle çelişiyor. Sözleşmedeki, dökümdeki ve yazılardaki tutarlar, tarihler ve şirket adları tutmuyor – konsolosluk için bu, mütevazı bir bakiyeden daha kötü.

Başvurudan önce kontrol edin

Hepsi aynı şeyler, beş maddede:

aile üyeleri dahil herkesin hesabı son üç ayda bir gün bile 500.000 bahtın altına inmedi – ya da sponsor mektubu hazır;
gelen ödemeler düzenli ve gelirin nereden geldiği bunlardan görünüyor;
dosyaya paranın yaşadığı hesap giriyor, hareketi olmayan hesap değil;
formdaki iş durumu, hesap dökümünün gösterdiğiyle örtüşüyor;
tutarlar, tarihler ve şirket adları bütün belgelerde aynı – sözleşmede, dökümde ve yazılarda.

Konsolosluk karmaşasından geriye ne kaldı

31 Ağustos 2026’ya kadar her konsolosluk parayı kendince sayıyordu: Manila ay sonu bakiyelerine bakıyordu, Moskova üç aya, Ho Chi Minh ağustostan beri altı ay boyunca hiç inmeyen bir bakiye istiyordu. Ortak taban artık tek ve formda yazılı: üç ay boyunca 500.000 baht. Ama bazı temsilcilikler çıtayı formun üstüne çıkardı – Paris üç ayın her birinde 15.000 € istiyor, yaklaşık %15 fazla. Yani formdaki formül tavan değil, taban: kendi konsolosluğunuzun şartıyla karşılaştırın.

Ama finansal bölümü her konsolosluk hâlâ kendince okuyor. Bazı temsilcilikler geliri vergi beyannamesiyle karşılaştırıyor ve harç ödenirken memur, başvuru sahibinin devlet hizmetleri portalındaki hesabına canlı bakıyor; bazıları ek belge talepleriyle ödemelerin kaynağını eşeliyor. Nereye başvuracağınızı pasaportunuz ve ikamet belgeniz belirliyor, yani finansal bölümü önceden bilinen belirli bir konsolosluğa göre hazırlıyorsunuz. O konsolosluğun havası konsolosluk panosunda.

Dosya zaten hazırsa finansal bölümü geri kalanla birlikte Preflight Check (uçuş öncesi kontrol) için verebilirsiniz: neyin tutmadığı tek bir yazılı raporda. Hangi konsolosluğun sizin konsolosluğunuz olduğu ve üç ayın hangi günden sayılacağı hâlâ belirsizse – Mira’ya yazın: vatandaşlığınızı ve ikamet durumunuzu kontrol eder, hazırlık sırasını gönderir. Kanıtları sorusuz okunan bir dosyaya dönüştürmek ise artık bizim işimiz.

Bu metin bilgi amaçlıdır: yayın tarihi itibarıyla atölyenin gözlemleri ve açık kaynaklardan derlenen bilgiler. Konsoloslukların kuralları ve işleyişi önceden haber verilmeden değişir. Hukuki, vergisel ya da başka türden bir danışmanlık değildir – somut bir dosyada atölye sizin belgelerinizle ve konsolosluğun güncel şartlarıyla çalışır.