Kto może tu złożyć wniosek od 31 sierpnia 2026
Niemcy są podzielone między trzy tajskie placówki, a podział idzie po landach. Frankfurt przyjmuje tych, którzy są zameldowani w Hesji, Nadrenii Północnej-Westfalii, Nadrenii-Palatynacie, Saarze albo Turyngii. Bawaria i Badenia-Wirtembergia należą do Monachium, pozostałe dziewięć landów do Berlina.
Pobyt stały, Daueraufenthalt, nie jest tu wymagany i to najważniejsza rzecz, jaką niemiecki rynek powinien wiedzieć: jedyny niemieckojęzyczny konkurent do dziś twierdzi coś przeciwnego i odsiewa klientów, którzy spokojnie by przeszli. Obywatelom Niemiec wystarczy dowód osobisty i potwierdzenie zameldowania, Meldebescheinigung, nie starsze niż sześć miesięcy. Obywatelom UE, EOG i Szwajcarii potrzebne jest samo zameldowanie. Pozostałym cudzoziemcom potrzebna jest karta pobytu, Aufenthaltstitel, plus zameldowanie, a adres na karcie musi się zgadzać z adresem zameldowania: takiego wymogu nie ma żadna inna placówka. Jakiego rodzaju ma być tytuł pobytowy, placówka nie precyzuje.
Stronę pod zasadę z 31 sierpnia Frankfurt przepisał 1 września. Publicznego komunikatu niemieckie placówki nie wydały – wymagania są po prostu zapisane w tekście stron i w dwóch dokumentach MSZ Tajlandii.
Zaświadczenie o niekaralności
Führungszeugnis nie starsze niż sześć miesięcy, z Bundesamt für Justiz, federalnego urzędu sprawiedliwości. Frankfurt jest jedyną z niemieckich placówek, która podała organ wydający. Tłumaczenia ani apostille strona nie wymienia: dane w zaświadczeniu drukowane są po niemiecku, angielsku i francusku. Kosztuje 13 euro i wydawane jest tylko na papierze; osobom poniżej 14 lat go nie wydają, a Frankfurt wymaga go właśnie od 14 lat.
Dla tych, którzy składają wniosek z zagranicy: podpis pod wnioskiem poświadcza konsulat Niemiec, miejscowy urząd albo notariusz. Apostille dla Tajlandii na razie nie działa, konwencja wchodzi tam w życie 28 lutego 2027 roku.
Jak przebiega złożenie wniosku
- Wszystko online, przez portal e-Visa. Opłata 350 €, bezzwrotna; po opłaceniu nie da się już niczego poprawić, a błąd w imieniu kosztuje kolejne 350 €.
- Czas według strony placówki: 15 dni roboczych, a przy wezwaniu do uzupełnienia dokumentów jeszcze 15. Na czas rozpatrywania wnioskodawca przebywa w Niemczech.
- Finanse: nie mniej niż 500 000 THB, czyli około 13 100 €, wyciągi za trzy miesiące; oświadczenie sponsora jest dopuszczalne.
- Portfolio jest przyjmowane jako samodzielna podstawa dla pracy zdalnej.
- Członkowie rodziny: małżonek i dzieci do 20 lat.
W jedynej naszej sprawie decyzja z Frankfurtu przyszła po 12 dniach, wezwanie o CV przyleciało półtorej godziny po złożeniu wniosku, a wnioskodawcę wezwano na rozmowę na miejscu. Jedna sprawa to kierunek, a nie statystyka.
Co jeszcze warto wiedzieć
Od 15 września 2026 roku wjazd bezwizowy dla obywateli Niemiec skraca się z 60 do 30 dni. Formularz e-Visa jest jeden dla wszystkich konsulatów świata, a jego wymagania bywają ostrzejsze niż strona placówki: komplet przygotowujemy pod formularz.
Co tu obserwujemy
Pierwsze decyzje według nowych zasad i praktykę przy karcie pobytu z niezgodnym adresem. Trzy niemieckie placówki interpretują jedną zasadę na trzy sposoby, a wybór placówki wewnątrz kraju rozstrzyga samo zameldowanie.
Komplet zebrany samodzielnie sprawdzamy przed złożeniem wniosku – Preflight Check: 300 $, pisemny protokół w dwa dni robocze. Pełne prowadzenie aż do wizy to taryfy Solo Route i Family Route.
Stan wszystkich konsulatów pokazuje tablica na żywo, a to, który konsulat jest przypisany do Twojego kraju – mapa.