Kto może tu złożyć wniosek od 31 sierpnia 2026
Obywatele Austrii, Słowacji i Słowenii oraz posiadacze zezwolenia na pobyt w tych krajach. Wiedeń jest jedyną placówką, która obsługuje Słowację i Słowenię: własnych konsulatów Tajlandia tam nie ma. Placówka mówi o residence permit, czyli o zezwoleniu na pobyt, a nie o pobycie stałym.
Strona placówki utknęła w 2024 roku
Strona DTV Wiednia to obrazek z MSZ Tajlandii z adnotacją „Revised 16 July 2024”. Na jej liście do dziś widnieje dokument o aktualnym miejscu pobytu, usunięty z formularza e-Visa 31 sierpnia, zaświadczenia o niekaralności nie ma wcale, a opłatę podano jako 10 000 bahtów. Cennik placówki pochodzi z 2021 roku i DTV w nim nie ma: realnej kwoty nie ma czym potwierdzić, więc jej nie podajemy. Płatność odbywa się wewnątrz portalu, a kwota pojawi się przy składaniu wniosku.
Sam wymóg zaświadczenia Wiedeń zna jednak od dawna: według naszej bazy dopytywał o zaświadczenie o niekaralności przy DTV już w lutym 2026 roku, pół roku przed ogólnoświatową zasadą. Formularz e-Visa wymaga go teraz od wszystkich.
Zaświadczenie o niekaralności
Austriacką Strafregisterbescheinigung zamawia się online za 18 euro przez ID Austria, austriacką tożsamość cyfrową, a w wiedeńskim Polizeikommissariat, komisariacie dzielnicowym, wydają ją na miejscu. Zaświadczenie bez wpisów wychodzi od razu w dwóch językach, niemieckim i angielskim, tłumaczenie nie jest potrzebne. Placówka ma własną instrukcję legalizacji dokumentów austriackich, słowackich i słoweńskich: tłumaczenie przysięgłe plus łańcuch poświadczeń, pieczęć ambasady 15 euro gotówką. Apostille dla Tajlandii na razie nie działa, konwencja wchodzi tam w życie 28 lutego 2027 roku.
Jak przebiega złożenie wniosku
- Wszystko online, przez portal e-Visa. Czasu rozpatrywania DTV placówka nie publikuje.
- Finanse: nie mniej niż 500 000 THB, czyli około 13 100 €, wyciągi za trzy miesiące.
- Członkowie rodziny: małżonek i dzieci, wieku placówka nie określa.
Relacje o Wiedniu różnią się bardziej niż o którejkolwiek innej europejskiej placówce. Słowacki freelancer dostał wizę w cztery dni robocze. Innemu wnioskodawcy po dwóch miesiącach wezwań odmówiono, a trzeciego przez trzy miesiące prowadzono do obowiązkowej rozmowy na miejscu, z żądaniem poświadczenia dokumentów założycielskich cypryjskiej spółki przez konsulat Tajlandii. Zdarzało się, że przechodził nieprzetłumaczony rachunek za telefon z miejscowym adresem albo list od klienta, że nie ma nic przeciwko pracy zdalnej. Rozmowa bywa formalnością: poprosili o paszport i zameldowanie, godzinę później była wiza.
Nie podajemy ani czasów rozpatrywania, ani statystyk: rozrzut jest zbyt duży, a spraw według nowych zasad jeszcze nie ma.
Co tu obserwujemy
Czy Wiedeń zaktualizuje stronę pod zasadę z 31 sierpnia i czy opublikuje opłatę. Przy wizie O-A placówka wymaga już zaświadczenia nie starszego niż trzy miesiące, z poświadczeniem notarialnym, i tej samej formuły spodziewamy się przy DTV, ale na razie to tylko hipoteza.
Komplet zebrany samodzielnie sprawdzamy przed złożeniem wniosku – Preflight Check: 300 $, pisemny protokół w dwa dni robocze. Pełne prowadzenie aż do wizy to taryfy Solo Route i Family Route.
Stan wszystkich konsulatów pokazuje tablica na żywo, a to, który konsulat jest przypisany do Twojego kraju – mapa.
